Erik Giebels
In deze blog laat ik zien waarom duurzame prestaties nooit het resultaat zijn van individuele talenten alleen. De Nederlandse topsport organiseert alles rondom de sporter. Veel organisaties doen juist het tegenovergestelde. Wat kunnen bedrijven leren van de manier waarop TeamNL prestaties organiseert?
Achter elke topprestatie staat een systeem
Wanneer een Nederlandse atleet wint, kijken we meestal naar de sporter. Naar discipline. Mentaliteit. Talent. Maar als je alleen daar naar kijkt, dan mis je de grootste inspiratie.
Als je kijkt naar TeamNL, dan leer je al snel dat topsport nooit een individueel resultaat is. Achter duurzame topprestaties staat een compleet systeem. Coaches. Analisten. Fysiotherapeuten. Data. Heldere doelen. Rust. Feedback. Alles is ingericht rondom één vraag: Wat heeft deze sporter nodig om optimaal te kunnen presteren?
Dat is fundamenteel anders dan hoe veel organisaties zijn ingericht. Daar zeggen we vaak dat mensen het belangrijkste kapitaal zijn, maar in de praktijk zijn financiën, processen, afdelingstargets en systemen leidend. De medewerker moet zich daar tussendoor zien te redden.
Best vreemd eigenlijk. Want stel je voor dat we topsporters zo zouden behandelen: Een zwemmer die voortdurend wordt onderbroken door collega zwemmers. Een wielrenner die iedere dag andere prioriteiten krijgt van zijn trainer. Een team waarvan spelers structureel langs elkaar heen werken, omdat er geen heldere tactiek is. Een coach die alleen op cijfers stuurt en nooit op ontwikkeling. We zouden het absurd vinden.
Toch is dit in veel organisaties dagelijkse realiteit. En dan zijn we verbaasd dat energie wegloopt, samenwerking stroef wordt en eigenaarschap verdwijnt.
"De echte lessen van de topsport zitten niet bij de sporters, maar in hoe prestaties georganiseerd worden."
Het probleem zit vaak in het systeem
Het probleem niet ligt niet bij de mensen.
Het probleem zit in het systeem waarin mensen moeten werken.
Dat is precies waarom de Nederlandse topsport zo leerzaam is. De grootste inspiratie zit namelijk achter de prestaties. In de manier waarop mensen, teams en ondersteuning samenkomen om structureel het beste uit elkaar te halen. Dáár zitten de lessen waar organisaties direct mee aan de slag kunnen.
Wat kunnen organisaties hiervan leren?
Op Papendal draait alles om het creëren van omstandigheden waarin sporters kunnen excelleren. Elke dag opnieuw. Tijdens grote wedstrijden én op gewone trainingsdagen. Juist daar wordt de basis gelegd voor duurzame prestaties.
Als je de kracht van dat model vertaalt naar je organisatie, ontstaat er een omgeving waarin een ongekende hoeveelheid potentieel vrijkomt.
Focus geeft ruimte om te presteren. Mensen die voortdurend worden afgeleid, kunnen niet excelleren. Teams zonder vertrouwen leren niet. Een organisatie zonder helder doel verspilt energie. En supportafdelingen die het primaire proces ingewikkelder maken, creëren ruis in plaats van prestaties.
De topsport neemt dat bloedserieus. Veel organisaties nog niet.
"De belangrijkste managementvraag van deze tijd is niet hoe je mensen harder laat werken, maar hoe je een omgeving bouwt waarin mensen beter kunnen presteren."
De komende periode zal ik de lessen die ik de afgelopen 14 jaar geleerd heb van het systeem rondom de topsport vertalen naar wat je hier als organisatie mee kunt.
